Sterilisatie 2018-07-11T14:21:33+00:00

Sterilisatie

De term steriliseren is eigenlijk niet juist. Eigenlijk castreren we teven, want we halen de eierstokken weg. Maar om verwarring te voorkomen noemen we het bij de teef ook hier steriliseren. Er zitten zowel voor als nadelen aan het steriliseren van teefjes. Ook zijn er tegenwoordig meerdere methodes om een teefje te steriliseren die hieronder besproken zullen worden

Voordelen van sterilisatie

Een van de voordelen is dat de teef niet meer loops wordt en dus ook niet meer drachtig kan worden. Nog veel belangrijker is dat het voor de gezondheid van de teef beter is om te steriliseren.

Mammatumoren:

Oudere intacte teven en teefjes die op latere leeftijd zijn gesteriliseerd, hebben verhoogde kans op het ontwikkelen van mammatumoren (tumoren van het melkklier weefsel). Het ontstaan van deze tumoren is namelijk onder invloed van hormonen die vrijkomen tijdens de loopsheid. Hoe vaker de teef een loopsheid doormaakt hoe hoger de kans op tumoren van het melkklierweefsel.

Er komen zowel goed als kwaadaardige mammatumoren voor.  We houden aan dat teven die ouder dan 2,5 jaar zijn voor ze gesteriliseerd worden geen positieve invloed van de sterilisatie meer hebben op het ontstaan van kwaadaardige tumoren.  Er is dan nog wel een positieve invloed op het ontwikkelen van goedaardige tumoren (de kans hierop wordt dus kleiner na sterilisatie). Dit is belangrijk aangezien goedaardige gezwellen kwaadaardig kunnen worden. Hoe jonger de teef is op moment van sterilisatie (hoe minder vaak loops is geweest) hoe kleiner de kans op het ontstaan van mammatumoren is.

De meeste teefjes worden loops tussen de 6-9 maanden. Veel teefjes worden daarom rond 6 maanden leeftijd gesteriliseerd (voor de 1e loopsheid) om de kans op het ontstaan van tumoren zo klein mogelijk te maken.

Baarmoederontsteking (pyometra)

Deze aandoening komt alleen voor bij niet gesteriliseerde teven. Het is een ontsteking van de baarmoeder, waarbij de baarmoeder zich vult met pus.  Er zijn 2 vormen van een pyometra: een open en een gesloten vorm. Bij de open vorm ziet u pus uit de vulva van de teef komen en bij de gesloten vorm ziet u dit niet.

Doordat de symptomen vaak vaag zijn:sloom/koorts/meer drinken wordt een pyometra soms pas laat ontdekt, met alle risico’s van dien. Door de ontsteking kan nierfalen ontstaan, maar de baarmoeder kan door de infectie scheuren. Dit zijn zeer ernstige complicaties en kan zelfs tot de dood lijden. Bij een beginnende pyometra kan geprobeerd worden de infectie met medicatie te behandelen (antibiotica en een middel om de baarmoeder te laten samentrekken). Er is een grote kans dat de medicatie niet aanslaat en/of de ontsteking weer terug komt. Ons advies is bijna altijd om doormiddel van een operatie de baarmoeder en eierstokken weg te halen.

Suikerziekte(diabetes mellitus):

Niet gesteriliseerde teven hebben een verhoogde kans op suikerziekte. De hormonen die vrijkomen tijdens de loopsheid zorgen ervoor dat de melkklieren groeihormoon. Dit groeihormoon zorgt ervoor dat het hormoon insuline minder goed werkt en daardoor suikerziekte ontstaat. Teven die deze vorm van suikerziekte hebben moeten zo snel mogelijk gesteriliseerd worden. Er is dan kans dat de suikerziekte weer verdwijnt.

Nadelen van de sterilisatie

Er zijn helaas ook wat nadelen bij de sterilisatie van de teef. Hieronder vind u de belangrijkste nadelen. Het is aan u als eigenaar om dan de afweging te maken om u teef wel of niet te steriliseren.

Incontinentie:

Er is een kans dat de teef na de sterilisatie last van urine incontinentie krijgt. Dit kan optreden vlak na de sterilisatie maar soms ook jaren later pas. Het hormoon oestrogeen heeft een positieve invloed op de sluitspier van de blaas. Door de sterilisatie wordt er geen oestrogeen meer aangemaakt en daardoor wordt de sluitspier slapper. Er zijn rassen die gevoeliger zijn voor incontinentie na sterilisatie. Bijvoorbeeld: de boxer/dobermann/Old English Sheepdog/Weimaraner/Riesenschnauzer/ Bouvier en de Ierse Setter.

Vachtverandering:  

Teven kunnen een wat pluizige/meer krullige vacht krijgen, omdat de ondervacht dikker en stugger wordt. Dit is met name bij langharige honden lastiger ivm de vacht verzorging. De hond zelf heeft hier uiteraard geen last van. Rassen waarbij dit vaak voorkomt zijn de Golden Retriever/Benner senner/New foundlander.

Gedragsverandering:

Bij sommige wat dominantere teven zien we na de sterilisatie toename van de dominantie. Omdat er na de sterilisatie minder oestrogeen aanwezig is wordt de dominantie soms erger. Dit kan een reden zijn om een dominante teef op latere leeftijd te steriliseren (uitgroeien van het karakter) of soms liever helemaal niet te steriliseren.

Er zijn 2 methodes van steriliseren bij de teef.

Operatief (laparotomie):

er wordt een sneetje in de buik gemaakt en dan worden beide eierstokken verwijderd. De buik wordt weer onderhuids dicht ge hecht.

Laparoscopisch:

hierbij worden maar 2 hele kleine gaatjes in de buik gemaakt.  Door 1 gaatje gaat de scoop/camera en door de andere een werktuig (schaar/brander). De buik wordt gevuld met gas (CO2)  om een beter zicht in de buik te krijgen. Daarna worden de beide eierstokken verwijderd. Het voordeel van laparoscopische methode is dat de wondjes kleiner zijn. En omdat de buik niet verder open hoeft is het herstel en de pijn dus ook veel minder. Een nadeel is dat het vaak wel een iets duurdere ingreep is (zie voor meer informatie over laparoscopische sterilisatie ook op info/hond/laparoscopische sterilisatie).

Wanneer steriliseren?

Ons advies is om voor de eerste loopsheid te steriliseren. Dus meestal rond de 6 maanden leeftijd. Een voorwaarde is wel dat ze niet tegen de loopsheid aanzit.  Mocht u daarover twijfelen dan controleren we graag een dag voor de geplande operatie een controle afspraak. Onze dierenartsen kunnen snel zien of uw hond loops aan het worden is. Mocht u toch een loopsheid af willen wachten dan steriliseren wij graag 3 maanden na het einde van de loopsheid. Dan is de hormooninvloed op de eierstokken het kleinst.

X