Mee naar het buitenland
Mee naar het buitenland 2018-07-11T13:38:12+00:00

Uw hond mee naar het buitenland

Het is ontzettend leuk om uw hond mee op vakantie te nemen.  Er komt alleen meer bij kijken dan alleen  de hond in de achterbak doen, voer en  de mand meenemen. U dient niet alleen rekening te houden met de wetgeving rond het importeren van een hond naar een bepaald land. Ook om uw hond gezond te houden dient u bepaalde maatregelen te treffen voordat u op vakantie gaat.  Elk land heeft zijn eigen invoer eisen waar u verplicht bent aan te voldoen, voordat u de hond mee de grens over neemt. Op de website van het LICG staat per land beschreven, waar uw hond aan moet voldoen voordat de hond de grens over mag (https://www.licg.nl/31d/praktisch/reizen-en-vakantie.html#invoereisen).

Als uw hond over de grens meegaat bent u verplicht om:

  • Een geldig Europees dieren paspoort te hebben
  • U hond moet geënt zijn tegen rabiës (minimaal 21 dagen voor vertrek of binnen het vaccinatie schema zijn herhaald)
  • Uw hond moet gechipt zijn (voordat de hond tegen rabiës wordt geënt)

Voor een aantal landen zijn er verder aanvullende regels die u kunt terug vinden op de site van het LICG.

In het buitenland kan uw hond ziektes oplopen die in Nederland niet of nauwelijks voorkomen.  Deze ziektes kunnen levensbedreigend zijn. Het is daarom belangrijk om uw hond tegen deze ziektes te beschermen. Aan de ene kant door te vaccineren (rabiës vaccinatie) en aan de andere kant door een goede preventieve antiparasitaire behandeling toe te passen. Heel veel van deze ziektes worden overgebracht door stekende insecten (zandvlieg/mug en teek) en er zijn goede antiparasitaire middelen die uw hond kunnen beschermen tegen besmetting. Kortom goed voorbereid op vakantie gaan met uw hond is van levensbelang!

Hieronder enkele veel voorkomende ziektes die uw hond in het buitenland kan oplopen:

Leishmania:

Leishmania wordt overgedragen door de zandvlieg. De hond is een belangrijke infectie bron voor de mens (wij kunnen dus ook leishmania krijgen). Klachten ontstaan op zijn vroegst 1 maand na besmetting, maar kan jaren sluimeren voordat het klachten geeft.

Symptomen :

Huidinfecties/nagel veranderingen/koorts/ooginfecties/kreupelheid. De ziekte is vaak niet te genezen, maar gelukkig in de meeste gevallen wel goed te behandelen. Hoe eerder de behandeling wordt ingezet hoe beter de prognose is. Maar voor leishmania geldt zeker voorkomen is beter als genezen.

Diagnose:

Door middel van een bloedonderzoek kan een besmetting met leishmania worden aangetoond. Soms kan de uitslag negatief zijn, terwijl de hond wel besmet is. Daarom is de uitslag niet altijd betrouwbaar. Ook biopten van lymfeknopen en beenmerg kunnen een besmetting aantonen. Een heel betrouwbare nieuwe methode is PCR op lymfeknopen of beenmerg weefsel. Hierbij wordt een PCR test door het laboratorium uitgevoerd op het ingestuurde weefsel/biopt.

Behandeling: bij infectie:

Allopurinol/milteforan medicatie.

Behandeling: preventief:

Tekenband (scalibor/seresto). Spot on pipet (vectra 3d/advantix)/ vaccinatie met Canileish (de werking hiervan is niet bewezen).

Babesia:

Wordt overgedragen door teken. Een teek hoeft maar 8 uur bloed te hebben gezogen om de ziekte over te dragen. Dus heel snel na dat de teek is vastgezogen kan er al een besmetting plaats vinden. Babesia is een parasiet die in de rode bloedcellen gaat zitten. De verschijnselen ontstaan vaak na 10-20 dagen.

Symptomen:

Koorts/sloom/slecht eten/bleek (bloedarmoede) en bloedplassen.

Diagnose:

Bloedonderzoek:de parasieten kunnen onder de microscoop gezien worden. PCR methode.

Behandeling: bij infectie:

2 injecties imidocarp met 14 dagen tussentijd. soms hebben honden zo’n heftige bloedarmoede dat ze een bloedtransfusie nodig hebben.

Behandeling :preventief:

Vaccinatie (geeft geen 100% bescherming)/goede teken preventie(band/spot on).

Erhlichia:

Wordt overgedragen door teken. Het is een parasiet die in de witte bloedcellen gaat zitten. Kan zowel acute als chronische klachten geven.

Symptomen: Acute vorm:

Koorts/verminderde eetlust/bloedneus/benauwdheid/vergrote lymfeknopen.

Symptomen:Chronische vorm:

verminderde eetlust/nierfalen/bloedingen/bleke slijmvliezen/oogontstekingen/kreupelheid en zenuw en hersenaantasting.

Diagnose:

Bloedonderzoek. PCR methode.

Behandeling: bij infectie:

Een kuur antibiotica (doxycycline) gedurende 4 weken. Hoe langer de hond besmet is hoe langer de behandeling met antibiotica nodig zal zijn.

Behandeling:preventief:

Teken preventie (Tekenband/spot on)

Hartworm (Dirofilaria):

De hartworm wordt overgedragen door muggen. Als de muggen bijten komen de larven van de worm via het bloed in de longslagader terecht, waar meer larven worden geproduceerd. De larven worden uiteindelijk wormen. Als er uiteindelijk veel larven zijn, komen ze in het hart terecht. De hond kan jaren klachten vrij blijven, maar de hond zal uiteindelijk toch klachten krijgen en zelfs kunnen overlijden.

Symptomen:

Hoesten/benauwdheid/gewichtsverlies/zwelling van de achterpoten en de kop (oedeem)/plotselinge dood.

Diagnose:

Bloedonderzoek. Niet altijd betrouwbaar. PCR methode.


Echo van het hart (wormen kunnen zichtbaar zijn of de secundaire veranderingen aan het hart zichtbaar maken door middel van echo). Door middel van een Röntgenfoto.

Behandeling: bij infectie:

De behandeling is niet zonder risico. Omdat de wormen massaal doodgaan kan dit blokkade van bloedvaten geven en hierdoor kan de hond overlijden. Vaak wordt er een combinatie van een antiwormen middel/antibiotica en prednison (de dode wormen kunnen een allergische reactie geven/anafylactische shock genoemd) gegeven.

Behandeling: preventief:

Ontwormingsmiddel waar milbemycine/selamectine/moxidectine of ivermectine in zit (milbactor/stronghold/advocate).

Vossenlintworm (Echinococcus multilocularis):

Komt voor in de darm van de vos maar ook bij in het wild levende knaagdieren (muis/eekhoorn) voor. De eitjes worden via de ontlasting uitgescheiden en zijn direct besmettelijk. Mensen worden vaak besmet na het eten van ongewassen bramen of paddenstoelen. De vossenlintworm is ook een ziekte die in Nederland voorkomt en dan met name Zuid Limburg en Oost Groningen.

Symptomen:

Braken/leverproblemen(geelzucht) en buikpijn.

Diagnose:

Ontlastingonderzoek.

Behandeling: bij infectie:

Ontwormen met een middel waar praziquentel (milbactor) elke 4 weken.

Behandeling: preventief:

Indien u 2 weken of korter op vakantie gaat dan bij thuiskomst ontwormen en 4 weken later nogmaals ontwormen. Als u langer dan 2 weken op vakantie gaat dan moet u na 2 weken ontwormen en dan iedere 4 weken tot 4 weken na terugkomst in Nederland. Honden in een besmettingsgebied in Nederland dienen iedere 4 weken ontwormd te worden.

Longworm (Angiostrongylus Vasorum):

Wordt ook wel de franse hartworm genoemd. Honden raken besmet door het eten van slakken. Maar ook kikkers en het slijm van slakken kan de hond infecteren. Het is een ziekte die ook in Nederland voorkomt. De wormen leven niet zoals de naam doet vermoeden in de longen maar in de bloedvaten van de longen en het hart. Ze worden via de slak besmet met larfjes die in de longen terecht komen. De eitjes van de longworm zitten wel in de longen en worden opgehoest en daarna doorgeslikt. Zo worden de eitjes in de ontlasting uitgescheiden.

Symptomen:

Hoesten/longontsteking/stollingsproblemen(bloedingen)

Diagnose:

Ontlastingonderzoek

Behandeling: bij infectie:

Er zijn meerdere ontwormingsmiddelen die ingezet kunnen worden om een infectie te bestrijden. Een ontwormingsmiddel waar milbemycine in zit (milbactor) elke week gedurende 4 weken. Of een behandeling met fenbendazol (panacur) elke dag gedurende 1-3 weken. Behandeling met een middel dat moxidectine bevat (advocate), dit moet na 1 maand herhaald worden.

Behandeling: preventief:

Ontworming met een middel waar milbemycine (milbactor) in zit of moxidectine (advocate).

Ondanks de vele ziektes die uw hond in het buitenland kan oplopen, is het wel mogelijk om uw hond veilig mee op vakantie te nemen. Er zijn meerdere middelen beschikbaar die uw hond tegen een infectie kunnen beschermen. Ons advies is om minimaal 2 weken voor vertrek contact met onze assistentes op te nemen. Wij geven u graag advies over welke medicatie u het beste kunt geven en op welk moment u die het beste kan toedienen. We hebben ook een brief op de praktijk klaar liggen waarin u kunt nalezen welke middelen op welk moment u aan uw huisdier moet geven voor een optimale bescherming.

X