Allergie 2018-07-11T13:23:28+00:00

Allergie bij de hond

Allergieën komen veelvuldig voor bij honden. Gelukkig hebben we steeds betere testen om deze allergieën aan te tonen, maar ook hebben we ook steeds betere behandelmogelijkheden om de allergie onder controle te krijgen. Zoals betere en ook minder belastende medicatie om de allergieën te onderdrukken. Ook komen er steeds betere hypoallergene voedingen op de markt. Door de betere behandelmogelijkheden hebben honden met een allergie een veel betere kwaliteit van leven. En kunnen deze honden in de meeste gevallen klachten vrij zijn.

Allergieën kunnen in 4 groepen ingedeeld worden.
1. Vlooienallergie
2. Atopie
3. Voedingsallergie
4. Contactallergie

1. Vlooienallergie

Honden reageren allergisch op het speeksel van de vlo. Als de vlo bijt en dus ook bloed zuigt kan dit een reactie van de huid geven en gaat vaak gepaard met jeukklachten.

Symptomen:

Een vlooienallergie gaat bijna altijd gepaard met jeuk. Vaak hebben deze honden ook kale plekken/kleine korstjes(milliare dermatitis) op de huid. Met name in de regio lage rug/staart basis en de liezen.

Diagnose:

Een bloedonderzoek/ proefondervindelijk: als de dierenarts vlooien vind en/of de jeuk en huidklachten verdwijnen bij behandeling met een antivlooien middel gaan we uit van een vlooienallergie.

Therapie:

Een overgevoeligheid voor vlooien is makkelijk op te lossen/te voorkomen door een goed anti vlooienmiddel te gebruiken. Veel eigenaren gebruiken alleen een vlooien middel gedurende het voorjaar en zomer. Maar de laatste jaren zien we ook in de winter vaak veel vlooien en dus ook in deze periode veel honden met huid en jeukklachten. Dit komt enerzijds doordat eitjes in huis uitkomen door warmte (verwarming gaat in het najaar weer aan). Maar ook door minder strenge winters, hierdoor vriezen de vlooien eitjes niet dood en kunnen er dus weer nieuwe vlooien uitkomen.

Ons advies is om 12 maanden per jaar een antivlooien middel te gebruiken.

Onze assistentes kunnen u vertellen welke middelen er op de markt zijn (tabletten/pipetten/banden).

2. Atopie:

Atopie is een allergie die veroorzaakt wordt door stoffen in de omgeving (bij mensen word dit hooikoorst genoemd). Bijvoorbeeld: graspollen, huisstofmijt, bomen, grassen, andere diersoorten (kat/konijn). atopie is een veel voorkomende allergie bij honden. Het kan seizoensgebonden klachten geven, maar ook het gehele jaar door klachten geven. Met name een allergie voor bomen/planten en pollen zien we vaak in het voorjaar en zomer meer klachten geven.

Symptomen:

Jeukklachten aan de kop / hals regio en oksels/ buik en poten. Huidklachten:roodheid/korstjes/verdikking van de huid en veel oorontstekingen.

Diagnose:

Een atopie is aan te tonen doormiddel van een bloedonderzoek en eventueel een huidtest.

Behandeling:

Er zijn meerdere behandelmogelijkheden:desensibilisatie/cyclosporine/alergenen vermijden indien mogelijk/corticosteroiden/injectie(cytopoint).

Erfelijkheid:

Atopie is een erfelijke aandoening en dus komt deze allergie bij bepaalde rassen vaker voor. Rassen die gevoelig zijn voor een atopie zijn: Retrievers/West highland white terriër/Boxer/Duitse herder en de Sharpei.

3. Voedingsallergie:

Ook deze vorm van allergie zien we regelmatig bij de hond. 10-20% van de honden in Nederland heeft deze vorm van allergie. De hond is allergisch voor de eiwitbron in de voeding. Dit kunnen zowel plantaardige als dierlijke eiwitten zijn. Honden kunnen jaren op het zelfde voer staan en dan alsnog een allergie ontwikkelen voor het eiwit in de voeding.

Symptomen:

Jeuk meestal het hele jaar door. Jeuk over het gehele lichaam, maar kan ook lokaal kop/oren poten en oksels. Ook zien we vaak honden die geen huidklachten maar maagdarm klachten hebben, Dit uit zich in braken / diarree / buikpijn. Ook chronische oorontstekingen zien we bij een voedsel overgevoeligheid regelmatig. Huidklachten zoals: roodheid van de huid en huidverdikkingen (olifantshuid). Korsten en hotspots.

Diagnose:

Deze vorm van allergie is lastiger aan te tonen omdat er geen betrouwbare tests zijn. We moeten gaan uitzoeken voor welke eiwit bron de hond allergisch is. Dit doen we door een hypoallergeen dieet te voeren minimaal 6 weken maar soms zelfs 12 weken. Waarbij de hond niks anders mag eten (ook niks van straat mag eten). Een hypoallergene voeding kan een commercieel dieet zijn: brok voeding / vers vlees /worsten of een eliminatie dieet zijn (een dieet  waarbij de eigenaar zelf een maaltijd gaat koken). Een eliminatie dieet bestaat uit een koolhydraat bron (pasta/rijst/aardappels) en een eiwitbron (vlees). De eiwit bron is het liefst een die de hond nog niet eerder heeft gehad: hert/eend/kwartel/geit. Na 6-12 weken gaan we beoordelen of de hond klachten vrij is.

Therapie:

Is de hond na die 6-12 weken klachten vrij dan zetten we de hond terug op het oude voer. Komen de klachten dan  weer terug, dan hebben we een voedsel overgevoeligheid aangetoond. En dan is het advies om de hond levenslang op een hypoallergeen dieet te gaan zetten. We proberen dan een commercieel dieet te vinden waar de hond geen klachten van heeft.

Helaas zien we regelmatig honden die een zowel een voedsel allergie als een atopie hebben. Deze honden reageren vaak wel iets op een hypoallergeen dieet, maar vaak onvoldoende en dan is de volgende stap om een bloedtest te doen.

4. Contactallergie:

Is een niet veel voorkomende allergie die ook heel lastig is om aan te tonen. Het is letterlijk allergisch reageren op iets wat de huid aanraakt. Denk daarbij aan wasmiddelen/vloerbedekking/voerbakken etc. Het kan een hele zoektocht zijn om deze allergie op te sporen. De jeuk en huidklachten zitten op de plekken die contact maken. Bijvoorbeeld bij een allergie voor de vloerbedekking zien we vaak klachten op de buik. Bij een allergie voor een voerbak (metaal/plastic) zien we reactie op de lippen.

Bij alle allergieën geldt dat we niet alleen de allergie moeten aanpakken maar regelmatig de huidklachten/infecties/secundaire gistinfectie en oorontstekingen die de allergie veroorzaken. Soms gebeurt dit door wassen/lokale behandeling met antibiotica/corticosteroïden en soms zelfs met een antibiotica kuur.

X